Η ανεργία είναι ένα από τα πιο εκρηκτικά κοινωνικά προβλήματα και αποκτά διαρκώς μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός δεν μπορεί να απορροφηθεί από την αγορά εργασίας και η λύση ακούει στο όνομα γραφεία εύρεσης εργασίας, ιδιαίτερα αφού το κράτος δεν μπορεί να προσφέρει θέσεις εργασίας στους ανέργους.
Η κοινή γνώμη προβληματίζεται για το αν τα γραφεία εύρεσης εργασίας πρέπει να έχουν κερδοσκοπικό ή μη χαρακτήρα ή απλώς να περιορίζονται σε ένα αμιγώς κοινωνικό ρόλο συμβάλλοντας δυναμικά και ουσιαστικά στην καταπολέμηση της ανεργίας. Πολλοί άνθρωποι υποστηρίζουν ότι τα γραφεία εύρεσης εργασίας δεν συνδράμουν όσο θα έπρεπε στην πάταξη της ανεργίας, καθώς καθοδηγούνται από οικονομικά μόνο οφέλη. Μία άλλη μερίδα ανθρώπων διατείνεται ότι αν δεν υπήρχαν τα γραφεία εύρεσης εργασίας, το πρόβλημα της ανεργίας θα διογκωνόταν ακόμη περισσότερο και πολλοί άνθρωποι που τώρα εργάζονται κάπου, ενδεχομένως να ήταν άνεργοι.
Ωστόσο, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Αναμφισβήτητα, τα γραφεία εύρεσης εργασίας βοηθούν τους άνεργους ανθρώπους να βρουν κάποια δουλειά, αλλά θα έπρεπε να το πράττουν με διαφορετικούς όρους, υπό κρατική καθοδήγηση. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα έπρεπε να παρέχει κίνητρα και να θέτει στόχους στα γραφεία εύρεσης εργασίας, όσον αφορά στον περιορισμό της ανεργίας, και σε περίπτωση που τα γραφεία εύρεσης εργασίας επιτύγχαναν αυτούς τους στόχους, τότε να υπήρχε οικονομική επιβράβευση. Με αυτόν τον τρόπο τα γραφεία εύρεσης εργασίας θα επιδείκνυαν αφενός μεγαλύτερο ζήλο και προσήλωση στην καταπολέμηση της ανεργίας, ανάλογα με τον στόχο κάθε φορά, αφετέρου θα αποκτούσαν θετική δημοσιότητα και οικονομικό όφελος.
Τα γραφεία εύρεσης εργασίας είναι σαφώς ένας θεσμός με κοινωνικές προεκτάσεις, ωστόσο μήπως θα έπρεπε όλοι οι αρμόδιοι φορείς να ασχοληθούν σοβαρά με το πώς θα μπορούσαν τα γραφεία εύρεσης εργασίας να βελτιωθούν περισσότερο συμβάλλοντας στην πράξη στον περιορισμό της ανεργίας;

γραφεία εύρεσης εργασίας