Φανταστείτε μια παραλία με καταγάλανα,διαυγή, κρυστάλλινα νερά όπου χαίρεσαι να κολυμπάς και να απολαμβάνεις... 
Μία παραλία στην οποία δεν υπάρχει ίχνος σκουπιδιών αφού οι επισκέπτες μαζεύουν ακόμη και τις πεταμένες γόπες τσιγάρων των υπολοίπων ενώ προσέρχονται στην παραλία με χαρτοσακούλες συλλογής των απορριμμάτων τους...
Oπου δεν υπάρχει κανένας θόρυβος από μηχανοκίνητα εντός ή εκτός της θαλάσσης...
Oπου δεν υπάρχει ο εκνευριστικός θόρυβος των νεοελλήνων που με τις ρακέτες τους ανακαλύπτουν αίφνης την ''γυμναστική'',αδιαφορώντας για τους λουόμενους δίπλα τους...
Όπου δεν υπάρχουν βόθροι ή αποχετεύσεις καταστημάτων ή οικιών αφού αυτά απέχουν τουλάχιστον 100 μέτρα από την ακτή..

Το θεωρείτε ουτοπικό στην Ελλάδα;
Και όμως υπάρχει τέτοια παραλία και όλα τα παραπάνω τα οφείλει στις... χελώνες.

Αναφέρομαι στην παραλία του Γέρακα στην Ζάκυνθο, η οποία φιλοξενεί μετά την δύση του ήλιου την χελώνα caretta-caretta,που αποθέτει σε βάθος 50εκ τα αυγά της στην άμμο, αλλά κατά την διάρκεια της ημέρας υπό την αυστηρή επίβλεψη των ανθρώπων του Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου,χρησιμοποιείται από το κοινό.

Πρόσφατα είχα μια ανάλογη εμπειρία και είδα με μεγάλη μου έκπληξη πως όλοι,μα όλοι,οι λουόμενοι τηρούσαν κατά γράμμα τις οδηγίες που τους δινόντουσαν με αποτέλεσμα μετά τις 20.00, που ''παραδίδεται'' η παραλία στις χελώνες, η ακτή να είναι πεντακάθαρη σαν να μην υπήρξε ποτέ η ανθρώπινη παρέμβαση κατά την διάρκεια της ημέρας.

Συγκρίνοντας τα παραπάνω με όσα καθημερινά διαδραματίζονται στις Ελληνικές παραλίες τα εύλογα ερωτήματα που γεννιόνται είναι πολλά;

Ο άνθρωπος σέβεται την χελώνα και τα ζώα ενώ αδιαφορεί για τον συνάνθρωπό του;
Ακολουθεί πειθήνια ως μάζα τις οδηγίες που του δίνονται;
Φοβάται τις συνέπειες της παραβατικότητάς του;
Χρειάζεται έλεγχος στον Έλληνα ώστε να σεβαστεί το περιβάλλον;
Δεν θα μπορούσε κάτι ανάλογο να συμβεί σε όλες τις παραλίες μας;

Πρέπει τελικά να είμαι χελώνα για να νοιώθω αξιοπρέπεια σε μια Ελληνική παραλία;

Παναγιώτης Στασινός

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Λαμιέων

Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας

http://pepla.blogspot.com/2011/08/blog-post_1158.html